
استاد حسن دادشکر:
تئاتر کودکان و نوجوانان در حال حاضر از
جایگاه حرفه ای مناسبی برخوردار نیست
در حاشیه برگزاری هشتمین دوره آموزش ضمن خدمت مربیان مراکز فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان بوشهر روابط عمومی این استان مصاحبه ای با وی انجام داده که توجه شما را به آن جلب می کنیم:
- با سلام خدمت استاد لطفاً بیوگرافی مختصری از خودتان را بفرمایید؟
دانش آموخته ی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته بازیگری و کارگردانی هستم و طی دوره های مختلف نمایش خلاق و نمایش عروسکی در کانون زیر نظر اساتید خارجی فن دوره دیده ام . از مهم ترین فعالیت های بنده را می توان به شرکت در جشنواره های مختلف نمایش و نمایش عروسکی ، تدریس در دانشکده های هنری ، بازیگری ، کارگردانی در آثار متعدد ویژه کودکان و نوجوانان و نیز مجموعه های تلویزیونی ، فیلم سینمائی و ... اشاره کرد.
خلاصه 35 سال فعالیت مداوم ، پیگیر و سترگ در عرصه هنر تئاتر بویژه تئاتر کودکان و نوجوانان
- نحوه آشنایی و ورود شما به عرصه هنر و تئاتر را به صورت مختصر بیان بفرمایید؟
مثل همه با مطالعه و کتاب خوانی و شرکت فعال در کارهای نمایشی مدرسه ( دوران دبیرستان ) شروع شد و با تلاش سخت و هموار کردن مسیر ناهموار و پر پیچ و خم تحصیل در رشته هنر تئاتر و 3 دور شرکت در کنکور و فعالیت مداوم با گروه های مختلف و دیدن آثارشان تا به امروز ادامه یافته است.
- وضعیت و جایگاه تئاتر کودک و نوجوان در کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟
تئاتر کودکان و نوجوانان در حال حاضر از جایگاه حرفه ای و مناسبی برخوردار نیست . این هنر از بدو شروع فراز و نشیب های زیادی را طی کرده است . کانون در این زمینه بحق حق بزرگی بر گردن آن دارد و یکی از اساسی ترین و جدی ترین سازمان هایی است که در تربیت تماشاگر هنر شناس و ارائه آثار حرفه ای این هنر به کودکان و نوجوانان مؤثر بوده است. اما متأسفانه اجرای حرفه ای این هنر در سطح کشور بسیار نازل و کلیشه ای است. دولت در حفظ و گسترش این هنر به عنوان یک زیر بنای فرهنگی استوار وظیفه ای بسیار جدی و سنگین دارد که امید است بدان عمل کند و نهادهایی مانند آموزش و پرورش و صدا و سیما می توانند نقش اساسی داشته باشند.
- اولین تجربه حضور شما در عرصه تلویزیون و سینما چیست؟
اولین تجربه تلویزیونی من مربوط می شود به بازی در نمایش ( پنبه دانه ) که در گروه کودک صدا و سیما در سال 1353 ضبط و پخش گردید و سپس نمایش های حرفه ای برای بزرگسالان از جمله نمایش (ابله) اثر لوئیچی پیراندالو به کارگردانی آقای داریوش فرهنگ و عمده فعالیت های تلویزیونی و سینمایی ام به بعد از انقلاب مربوط می شود که توانسته ام خدمتگزاری کنم.
در عرصه آثار متعدد تلویزیونی بعنوان بازیگر ( ویا کارگردان در آثار کودکان) و چند فیلم سینمایی فعالیت داشته ام.
- آیا اجرای نمایش عروسکی در مراکز کانون می تواند سرآغازی برای شناسایی و شکوفایی استعداد های کودکان باشد؟
بله " حتماً کانون خدمت بزرگی به کودکان کرده است اما تا جایی که من یاد گرفته و عمل کرده ام کانون هیچ گاه هدفش آموزش هنر به کودکان بمنظور وارد کردن یا درگیر کردنشان در کار هنری نبوده است.
کانون همواره بستر سازی نموده تا کودکان ، استعداد های نهفته خود را بروز دهند آنرا کشف و شناسایی نموده به توانائیهای خود آگاهی یابند. کشف و بروز شخصیت ، اتکای به خود ، احترام و همکاری و همیاری با دیگران و هزاران نکته مثبت دیگر از برکات وجود کانون است.
- با توجه به اینکه شما مدتی مدیر مرکز تئاتر کانون بودید ، بفرمایید هدف کانون از اجرای برنامه های نمایش عروسکی ، نمایش زنده و خلاق چه می باشد؟
کانون همچنانکه از نامش پیداست با ارائه آثار فرهنگی و اجرای هنر ، هدفش پرورش اندیشه ، خلاقیت و بارور سازی توانایی های گوناگون کودکان و نوجوانان است . نمایش خلاق برای اولین بار در کشور توسط کانون پایه ریزی ، اجراء و گسترش یافت. اجرای تئاتر ( عروسکی و زنده ) در سطح حرفه ای نیز از اقدامات تاریخی کانون هستند .
- هدف از برگزاری جشنواره های نمایش عروسکی در کانون چیست؟
جشنواره و اصولاً اجرای نمایش عروسکی و یا کلاسهای نمایش خلاق همه و همه ( مراکز فرهنگی ) وسیله ای هستند برای ارائه خدمت درست ، خلاقانه ، فرهنگی و هنری به کودکان و نوجوانان در ضمن اینکه علیرغم هدف غیر مستقیم و پرورشی کانون ، استعداد های بسیار زیبا ، توانا و گوناگونی در عرصه تولید و اجرا نمایش عروسکی چه در سطح اعضا و چه در سطح مربیان ظهور کرده اند که بسیار امیدوار کننده ، قابل توجه و در خور ستایش است.
- آیا هر قصه خوب می تواند یک نمایشنامه خوب نیز باشد ؟ بلعکس چطور؟
هریک این موقوله ها جایگاه خاص و کاربرد ویژه خود را دارند. باید دید که منظور از (خوب) چیست؟. هر قصه ای که جنبه های دراماتیک قوی داشته باشد را می توان بصورت نمایشنامه ای صحنه ای بازنویسی کرد خوبی اش را باید تماشاگران بگویند. اما در هر حال نمایشنامه قصه ای هم دارد که چهارچوبش را تشکیل می دهد در مورد تبدیل ( تم ) موضوع یک نمایشنامه به قصه باید از اهل نگارش قصه سئوال نمود. منتهی بیشتر قصه ها را به نمایش و بلعکس تبدیل کرده اند.
- برای ایجاد یک فضای باورپذیر برای مخاطب و همچنین ایجاد ارتباط دو سویه با آنان چه راهکاری پیشنهاد می فرمایید؟
اگر منظورتان از طریق اجرای نمایش است ، خوب طبیعی است حرف ، اجرا و کلیت اثر نمایشی ارائه شده می بایست با سلیقه ، اندیشه و نیاز فرهنگی مخاطب همسویی داشته باشد. صداقت در کردار بدور بودن از کلیشه های بسیار نازل ، خلاقیت توانمندانه هنری که از دل بر آمده باشد لاجرم بر دل خواهد نشست.
- تا کنون چند بار به بوشهر تشریف آورده اید؟ نظرتان در خصوص وضعیت و جایگاه تئاتر بوشهرچیست؟
فکر می کنم این سومین سفر من به بوشهر می باشد که هرسه از طریق کانون صورت گرفته اند، تئاتر بوشهر از پیشینه ی غنی و کارائی خاصی برخوردار است، آیین ها و سنت های بومی این استان یکی از ریشه های تئاتری آنند. مگر نه این است که تئاتر در زایش خود بر آمده از مراسم آئینی بوده است؟
استعداد های بسیار در اغلب زمینه های تئاتر ( نویسندگی ، کارگردانی و بازیگری ) همواره وجود داشته اند ، انجمن های نمایش حضور جوانان و علاقمندان توانمند ، هنر مند و مستعد این شهر و سایر شهر های ایران را به اثبات رسانده اند ، امیدوارم جوانان پر شور و هنرمندان فعالیت هنری را علیرغم همه ی مشکلاتشان دوام بخشیده و چراغ تئاتر کشور را روشن نگاه دارند.