نقش های آفرینش
آفرینش های هنری و تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان بوشهر
نقش های آفرینش
آفرینش های هنری و تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان بوشهرغیبت قصهگویی در عرصه هنری، مهمترین مشکل قصهگویان
|
جعفر ابراهیمی: |
مهمترین مشکل در حوزه قصهگویی در ایران، تازگی حضور آن در عرصه هنری است. هنوز قصهگویی به صورت هنر در نیامده و تا رسیدن به این مرحله، در این عرصه مشکل خواهیم داشت. به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، "جعفر ابراهیمی" از داوران بخش مقالات جشنواره قصهگویی در نشست تخصصی ارایه مقالات برتر که در حاشیه دهمین جشنواره برگزار شد، با بیان این مطلب گفت: قصهگویی برای کودکان در ایران تازه شکل گرفته است هرچند قصهگویی از قدیم در ایران وجود داشته اما برای کودکان نبوده است. وی با تأکید بر اینکه باید تلاش کرد آن را به یک هنر تبدیل کرد، افزود: قصهگو باید یک توانایی ذاتی داشته باشد تا در عمل قصه را با استفاده از استعدادهای ذاتی خود در مقابل کودکان ارایه کنند. ابراهیمی سپس "باورپذیری" را مهمترین ویژگی قصهگویی برشمرد و گفت: روند قصهگویی باید به گونهای باشد تا کودکان قصه را باور کنند زیرا در این صورت فکر و خلاقیت کودکان رشد کرده و شکل خواهد گرفت. "علی خانجانی" از دیگر داوران این دوره از جشنواره قصهگویی در این نشست با اشاره به موضوع ارایه قصه با ابزار یا بدون ابزار گفت: اصلیترین ابزار قصهگو "کلام" است اما استفاده درست و خلاقانه از ابزار کمکی در بیان قصه، میتواند در جذابیت و تاثیرگذاری قصه کمک کند. وی افزود: اگر شیوه قصهگویی به گونهای باشد که استفاده از ابزار جزو لاینفک قصه باشد، باید از آن استفاده شود اما اگر این ابزار نقش تزیینی داشته باشد، استفاده آن غیرضروری به نظر میرسد. در ادامه این نشست پنج مقاله برتر با عنوان "سیری در هنر قصهگویی و شیوههای روایت قصه"توسط رضا تاجآبادی و صفرعلی رنجبری، "تاثیر قصهگویی بر سازگاری کودکان" از رضا همایی، "نقش قصه و تأثیرات تربیتی آن بر کودکان" از مریم بیدمشکی، "نقش قصه گویی در پرورش و تقویت فرهنگ ملی – مذهبی" توسط غلامعلی افروز، مهدی خانبانی و عبدالرسول جمشیدیان، "نقش خلاقیت ها و نوآوریهای قصهگو در شیوه روایت قصه" توسط حسین تولایی ارایه شد. رضا همایی در این نشست ضمن تشریح مقاله خود گفت: با توجه به شرایط کنونی جامعه، کودکان در طول روز در مراکز مهد کودک نگهداری میشوند اما متأسفانه توجه جدی به این مراکز اعمال نمیشود، هرچند این مراکز باید به عنوان مراکز آموزش مهارتهای اجتماعی و رفتارهای سازگار باشد. وی افزود: به واسطه قصه میتوان رفتارهای ناسازگار را از بین برد و رفتارهای سازگار و مناسب را جایگزین آن کرد باید در مهد کودکهای کشور ارایه شوند. وی اظهار داشت: براساس یافتههای حاصله میتوان اذعان کرد مهدهای کودک بهترین مکان برای آموزش رفتارهای صحیح و جامعه پسند به کودکان است و مسؤولان باید به این موضوع بیشتر توجه کرده و قبل از شروع هر سال تحصیلی مربیان با اصول صحیح علمی آموزش کودکان آشنا شوند. همایی سپس گفت: قصهگویی توانسته رفتارهای کودکان را در زمینههای احترام به دیگران، شرکت در کار گروهی، ارتباطات اجتماعی مؤثر، کنترل خشم، رعایت حقوق دیگران و ابراز علاقه و مهربانی اصلاح و تقویت و آنها را برای یک زندگی سازگارتر آماده کند. "مریم بیدمشکی" نیز با ارایه مقاله خود در این نشست، معتقد است که اگر از طریق قصهگویی بتوان مهارت شنیداری کودک را تقویت کرد، مانعی را بر سر راه ناملایمات و ناهنجاری آنان در نوجوانانی ایجاد خواهیم کرد. وی با بیان اینکه قصه خلاق در آرامش کودک بسیار مؤثر است، گفت: اولین تأثیرات مثبت عاطفی-روانی قصهها را میتوان بر کودکان خردسال مشاهده کرد. کودک از بدو تولد، نیازمند آغوش گرم مادر و شنیدن آهنگ کلام دلنشین اوست. او اگر چه مفهوم کلماتی را که برایش گفته میشود در نمییابد اما مورد توجه قرار گرفتن و شنیدن صدای گرم و دلنواز مادر، لحظاتی خوشی را برایش به ارمغان میآورد که یقیناً تأثیر شگرفش تا پایان عمر، همراه وی خواهد بود. بیدمشکی سپس در خصوص سادهسازی قصههای ارایه شده افزود: مطالبی که ساده میشوند شاید خیلی جذابیت نداشته باشند، در این مرحله خلاقیت حرف اول را میزند لذا باید روی جذابسازی قصهها کار اساسی شود. وی تصریح کرد: قصهگوی فعال ضمن شکستن زبان کلیشهای قصه، پایانی خلاق را برای آن رقم خواهد زد. این قصهگو با تأکید بر مشارکت کودکان در بیان قصه، گفت: یادگیری قصهگویی توسط خود کودکان، فواید بیشتری دارد، زیرا جرأتشان را زیاد میکند، توازن روحی میگیرند، قدرت بیانشان افزایش مییابد و یاد میگیرند چطور فکر کنند و جمله بسازند. "غلامعلی افروز" از دیگر ارایه کنندگان مقاله در این نشست تخصصی، با تأکید بر اینکه برای تغییر فرهنگ و ایجاد فرهنگ متعالی نیاز به بستر مطلوب است، گفت: بستر اصلی، باورها و بازخوردها و نگرشهاست، این باورها هستند که فرهنگ ایجاد میکنند. وی با بیان اینکه اغلب رفتار ما اکتسابی است، افزود: پشت سر تمام رفتارها یک باور وجود دارد و این باورها بر دو رکن شناختی و احساسی استوار هستند. شناخت هرچقدر عمیق تر باشند موجب ایجاد احساسی خوشایند خواهد شد که به باور ما کمک خواهند کرد. افروز سپس ادامه داد: تحول شخصیتی بر پایههای تقلید استوار است و اساس تقلید هم حوزه شنیداری است ضمن اینکه کودکان شیفته محرکهای شنیداری هستند هر چقدر نوازش کلامی زودتر آغاز شود، پایداری رفتارها بیشتر خواهد بود. این صاحب نظر و کارشناس حوزه کودک، گفت: هنر قصه گویی ارزان ترین و مهمترین هنر تکوین شخصیت کودک است لذا براین اساس مشخص می شود که قصه گوها چه رسالت عظیمی دارند. ایجاد باورها از طریق قصه، حساس تر و کاربردی تر خواهد بود. افروز سپس به مخاطبان این نشست پیشنهاد کرد تا دبیرخانه این جشنواره دائمی و کارگاههای آموزشی قصهگویی و قصهپردازی برای مربیان ایجاد شود ضمن اینکه هنر و توان قصهگویی هم معیار گزینش معلمان شود. "حسین تولایی" نیز با ارایه مقاله خود با عنوان "نقش خلاقیتها و نوآوریهای قصهگو در شیوه روایت قصه"، قصهگویی را یک هنر دانست و گفت: قصهگویی با ابزار، قصه نیست بلکه اصلیترین ابزار یک قصهگو، لحن و کلام اوست و اگر قصهگو به درستی و صحیح از این دو استفاده کند به هیچ ابزاری نیاز ندارد. وی سپس تخیل شنوندگان را یک ابزار کارآمد برشمرد و افزود: تخیل مخاطبان یک ابزار مهم برای قصهگو است که باید وی از این ابزار به درستی بهره بگیرد. تولایی همچنین ادامه داد: کودک در قصه خلاق میتواند احساسات درونی خود را بیان کند که از این منظر قصهگو وظیفهای حساس دارد ضمن اینکه قصهگو باید در شرایط مختلف از انعطافپذیری بالایی برخوردار باشد. دهمین جشنواره قصهگویی که از 27 آذر در تهران آغاز شد ، 30 آذر در مرکز آفرینشهای فرهنگی و هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار خود پایان داد.
منبع : kanoonparvaresh.com |
